Τρίτη 22 Ιουλίου 2008

Full moon party για το "Mykonos Confidential"...

... στο ανακαινισμένο Cavo Tagoo Hotel, το βράδυ της Παρασκευής, 18 Ιουλίου!..
Παρούσα, φυσικά, η Εύη Φέτση, Αρχισυντάκτης της έκδοσης, υπεύθυνη για την Μύκονο...
Εδώ με τον γλυκό Amadeo!

Το party τα είχε όλα:
Ωραίες γυναίκες...



Κάθε χρώματος ωραίες!..

Ατμόσφαιρα!..

Τον οικοδεσπότη, Αντώνη Λυμπέρη, συχνά απορροφημένο!..

Πισίνα φωτισμένη!

Νεανικές παρουσίες!..

Τον Μάκη Τσέλιο, μισοκρυμένο!..

Αγκαλιές μεταξύ αγαπημένων φίλων!..


Τον έτσι κι αλλιώς πανταχού παρόντα Χρήστο Ζαμπούνη!..

Αλλά και την Εύη Φέτση πανταχού παρούσα, επίσης!..

Ωραίες γυναικείες πλάτες, στις οποίες ο υπογράφων δεν μπορεί - ούτε και θέλησε ποτέ - να αντισταθεί!..

Και, βέβαια, τον ιδιοκτήτη του Cavo Tagoo, Χρύσανθο Πανά, σε κατ' ιδίαν συνομιλίες με τον διακοσμητή Νίκο Τζελέπη!..


Και του χρόνου!..

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008

Γιατί περιμένω περισσότερα από το "ΜYKONOS" του κ. Πέτρου Κωστόπουλου

Γιατί ο κ. Κωστόπουλος γνωρίζει το νησί και το αγαπάει...
Γιατί γνωρίζει, επίσης, από περιοδικά και εκδόσεις και τόχει αποδείξει...
Γιατί, από την στιγμή που, εδώ και 3 χρόνια, αποφάσισε να βγάζει μιαν ετήσια έκδοση για την Μύκονο, έχει κάθε λόγο να απαιτεί πρώτα ο ίδιος να είναι αυτή η έκδοση άρτια...
Δεν είναι, όμως - κι αυτό αδικεί, φυσικά, την Μύκονο, αλλά, κυρίως, αδικεί τον κ. Κωστόπουλο ως εκδότη και ως κάτοικο του νησιού.

Τα τελευταία 3 χρόνια, γύρω στα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου, βγαίνουν ανελλιπώς τρεις μεγάλοι Οδηγοί για την Μύκονο, με τεράστιο εμπορικό και διαφημιστικό ενδιαφέρον αλλά και με πολλές πληροφορίες και στοιχεία, από τα οποία πολλά είναι ιστορικού ή γενικού ενδιαφέροντος, ενώ άλλα είναι χρηστικά και σημαντικά για τον ταξιδιώτη.
Οι τρεις αυτοί ογκώδεις Οδηγοί, από τους οποίους ένας πωλείται ανεξάρτητα, ένας συνοδεύει το "DOWNTOWN" και ένας το "LIFE & STYLE", δείχνουν ανάγλυφα την τουριστική και εμπορική δυναμική της Μυκόνου, καθώς πράγματι κάθε χρονιά υπάρχουν πολλά καινούρια πράγματα να γραφτούν για καταστήματα, παραλίες, πρόσωπα και πράγματα του νησιού! Η Μύκονος αλλάζει χρόνο με τον χρόνο - αλλού προς το καλύτερο αλλού προς το χειρότερο αλλά, πάντως, αλλάζει! - και είναι πάντα χρήσιμο, ακόμη και για όσους είναι μόνιμοι ή σχεδόν μόνιμοι κάτοικοι, να καταγράφονται αυτές οι αλλαγές, να τεκμηριώνονται φωτογραφικά, να προβάλλονται και να κρίνονται ή να τοποθετούνται σε ιστορικό πλαίσιο και σε προοπτική, αν και όποτε η φύση τους ξεπερνάει τα όρια του εφήμερου και του επιφανειακού.

Από την άποψη αυτή, επειδή μιλάμε για το νησί, που δίνει τον τόνο στον Ελληνικό Τουρισμό, όποιος αναλαμβάνει τέτοιο εγχείρημα, πρέπει να το κάνει με επιμέλεια και υπευθυνότητα περισσή, πρέπει να προσεγγίζει βιωματικά το αντικείμενό του, το θέμα του... Περιθώρια για "ξεπατικωσούρες", ευκολίες ή πληροφορίες από δεύτερο χέρι απλώς δεν υπάρχουν!..

Κι επειδή ακριβώς ο κ. Κωστόπουλος βιώνει την Μύκονο στην καθημερινότητά της, επειδή ο ίδιος έβαζε και βάζει ψηλά τον δικό του πήχυ, λέω κι εγώ ότι περιμένω περισσότερα από τον Οδηγό του, που συνοδεύει το "DOWNTOWN" κάθε Ιούνιο.
Δεν νοείται να συμπεριλαμβάνονται στον φιλόδοξο Οδηγό του καταστήματα, που έχουν κλείσει και δεν υπάρχουν πια.
Δεν μπορεί, π.χ., να υποδεικνύεται στον ταξιδιώτη να αναζητήσει γαλακτομπούρεκο στο κάποτε εμβληματικό "Γλυκοπωλείο" της πλατείας της Άνω Μεράς, το οποίο, εν τούτοις, έχει κλείσει εδώ και 2 χρόνια, όταν η ιδιοκτήτρια αποφάσισε να ανοίξει Κάβα σε άλλο σημείο του οικισμού...
Δεν επιτρέπεται να γίνεται ακόμη, φέτος, αναφορά στην "Δάφνη", το εξαιρετικό και υποδειγματικό εστιατόριο της Άνω Μεράς, που κι αυτό, λόγω έξωσης, δεν έχει ανοίξει μετά το Φθινόπωρο του 2006...
Το ίδιο ισχύει και για ένα ακόμη εστιατόριο, το "La Taverna Italiana" της Λάκκας, που ήταν ένα από τα λίγα εστιατόρια που κάποτε έμεναν ανοιχτά τον Χειμώνα, αλλά έχει κλείσει ήδη από πέρυσι...

Καταγράφω αυτές τις αβλεψίες, γιατί αφορούν σε πολύ ιδιαίτερες περιπτώσεις μαγαζιών, σε απουσίες, δηλαδή, όχι περιθωριακές αλλά πολύ πολύ αισθητές - απ' αυτές, που δεν μπορούν και δεν επιτρέπεται να διαφεύγουν... Πρόκειται για παραδείγματα, που δείχνουν ότι μερικές στήλες απλώς αντιγράφονται μηχανικά από τον ένα χρόνο στον άλλο κι από ανθρώπους, που δεν ζουν το νησί. Κι αυτό είναι και κρίμα και λάθος, γιατί τέτοιοι ογκώδεις και φιλόδοξοι Οδηγοί απαιτούν βιωματική προσέγγιση, προκειμένου να είναι κάθε χρόνο επίκαιροι, χρήσιμοι και αξιόπιστοι - απαιτούν, δηλαδή, την ενεργότερη συμμετοχή του κ. Κωστόπουλου, γιατί, μάλλον, μόνον ο ίδιος έχει βιωματική σχέση με την Μύκονο κι όχι οι συντάκτες κι οι αρχισυντάκτες του!..

Σάββατο 12 Ιουλίου 2008

Μήπως κάποιοι ανάμεσά μας είναι απλώς αρχοντοχωριάτες;


Κρατάμε από αυτή την εβδομάδα στα χέρια μας, όλοι όσοι νοιαζόμαστε για την Μύκονο, το τρίτο τεύχος της ετήσιας έκδοσης "MYKONOS Confidential", που χαρακτηρίζεται κι εφέτος από το σταθερά υψηλό επίπεδο των κειμένων και των φωτογραφιών. Οι άνθρωποι, που την επιμελούνται - και ανάμεσά τους πρώτη η γνωστή, γλυκειά και μη εξαιρετέα Εύη Φέτση - γνωρίζουν κι αγαπούν το νησί και τους ανθρώπους του και, επομένως, γνωρίζουν για τι μιλάνε και πώς να το προσεγγίσουν, ώστε, στην συνέχεια, να μπορέσουμε να το προσεγγίσουμε κι εμείς, οι αναγνώστες τους!..
Σήμερα θα σταθώ, ωστόσο, σε μια δήλωση ενός κυρίου...
Η δήλωση φιλοξενείται στην σελίδα 99 και γίνεται από τον κ. Federico Arduino του "AQUA LIVING", ο οποίος απαντά στην ερώτηση "Τι θα βελτιώνατε στην Μύκονο;" ως εξής:
"Το νησί", λέει ο κ. Arduino, "θα έπρεπε να στραφεί στον υψηλής ποιότητας τουρισμό. Είναι ο μόνος τρόπος για να μείνουν οι τιμές σταθερά υψηλές και να μεγαλώσει η σεζόν.".
Διαβάζοντας τις δυό αυτές γραμμές, θα χαμογελούσα, αν έβρισκα τα λόγια αυτά απλώς αρχοντοχωριάτικα. Τα βρίσκω, όμως, προσβλητικά για τον τόπο. Μου βγάζουν ανυπόκριτη αλαζονεία και προπέτεια. Και γι' αυτό τα παίρνω στα σοβαρά! Και δεν χαμογελώ διόλου...
Ο κ. Arduino, λοιπόν, ο οποίος είναι προφανώς Ιταλός, που "φιλοξενείται" και βιοπορίζεται στην χώρα μας, και, που είναι πολύ πιθανό, όταν ήρθε να εγκατασταθεί στην Μύκονο, να μη είχε παπούτσια να φορέσει (και γι' αυτό να ήρθε, όπως και πολλοί άλλοι, πριν και μετά τον ίδιο!), μας λέει ξεκάθαρα ότι το μόνο πρόβλημα του νησιού είναι το πώς θα διατηρηθούν σε σταθερά υψηλά επίπεδα οι τιμές! Εν ολίγοις, προβάλλει στην Μύκονο το δικό του πρόβλημα, που φαίνεται να είναι το πώς θα βγάζει σταθερά πολλά χρήματα, πουλώντας ό,τι πουλάει σε μεγαλύτερη διάρκεια χρόνου, κάθε χρόνου...
Δεν τον απασχολούν τον κ. Arduino οι συχνά ελλιπείς υποδομές, δεν τον απασχολεί η άκρατη δόμηση, που ζημιώνει το φυσικό τοπίο και μπορεί να οδηγήσει κι αυτές τούτες τις υφιστάμενες υποδομές σε κατάρρευση, δεν τον απασχολεί η αλλοίωση της ταυτότητας του νησιού, που είναι το κυριότερο περιουσιακό του στοιχείο και που κινδυνεύει, αν κάποιοι δεν γρηγορούν, δεν τον απασχολεί το ότι οι "σταθερά υψηλές τιμές", που ευαγγελίζεται, οδηγούν τους ντόπιους σε απόγνωση - γιατί δεν είναι όλοι τουρίστες στην Μύκονο, κ. Arduino! Υπάρχουν, ξέρετε, και Έλληνες, υπάρχουν και Μυκονιάτες, υπάρχουν και μετανάστες ωφέλιμοι κι αναγκαίοι για τον τόπο και την λειτουργία του, υπάρχουν και φτωχοί και μεσαίοι και μικρομεσαίοι...
Ρίξτε μια ματιά έξω από την πόρτα σας, κ. Arduino... Όλοι αυτοί κυκλοφορούν γύρω σας, γύρω μας, μπορεί κιόλας να δουλεύουν για σας μερικοί... να σας φροντίζουν το σπίτι ή το μαγαζί... Δεν είναι μόνο "couleur locale" περίγυρος... Eίναι άνθρωποι... κι είναι άνθρωποι, που θέλουν και πρέπει να μπορούν να ζήσουν στον τόπο τους... Κάντε τους την τιμή να τους αναγνωρίσετε αυτό το στοιχειώδες δικαίωμα, που, για να το απολαύσουν, το τελευταίο, που χρειάζονται, είναι οι σταθερά υψηλές τιμές σας!..
Εσείς, κ. Arduino, μπορείτε σε λίγα χρόνια να κάνετε ταμείο και να φύγετε από το νησί, να πάτε κι εσείς στην δική σας πατρίδα. Και να μείνουν πίσω σ' όλους εμάς οι σταθερά υψηλές τιμές σας, ο υψηλής ποιότητας τουρισμός κι η επιμήκυνση της σεζόν... μ' ένα καζίνο, ίσως... ή ακόμα και με μια πίστα σκι κάπου στον Κούνουπα, κατά τα πρότυπα του Dubai...
Για να σοβαρευόμαστε, κάθε τόπος έχει την κλίμακά του, έχει τα μεγέθη του, έχει τις αντοχές του... Κάθε τόπος έχει το μέτρο του και το μέτρο, που τείνει να χαθεί στην Μύκονο έχει άμεση επίπτωση στο φυσικό τοπίο και στο βιοτικό επίπεδο των ντόπιων...
Γίνονται πολλά για τους ξένους στην Μύκονο - καιρός να γίνουν περισσότερα για τους ντόπιους και για το νησί καθ' εαυτό! Κι ας μείνει παραπονεμένος ο κ. Arduino μας...

Για το λιμάνι

Έχω επανειλημμένα διατυπώσει την σταθερή μου άποψη ότι η Μύκονος παρέχει πράγματι ένα επίπεδο τουριστικών υπηρεσιών εξαιρετικά υψηλό, που γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό, αν συγκριθεί με τον γενικότερο μέσο όρο του επιπέδου των υπηρεσιών αυτών στην Ελλάδα.
Ωστόσο, η διαπίστωση αφορά κυρίως τίς υπηρεσίες, που σχεδιάζονται, οργανώνονται και παρέχονται από τους ιδιώτες, ενώ αντίθετα κατά κανόνα χωλαίνουν οι υπηρεσίες, που παρέχονται από τοπικές και Κρατικές Αρχές.
Θα εξαιρέσω την ΔΕΠΠΑΜ και γενικότερα εκείνους τους Φορείς του νησιού, που έμμεσα ή άμεσα ασχολούνται με τα πολιτιστικά δρώμενα... Εδώ και καιρό, έχουν αρχίσει και γίνονται αρκετά πράγματα στον τομέα αυτό, όπου, όπως είναι γνωστό, το ένα φέρνει τ' άλλο!..
Ας μη μιλήσουμε, όμως, καλύτερα για τους δρόμους, για την στάθμευση των αυτοκινήτων ή για τα σκουπίδια... Και σίγουρα να μη μιλήσουμε για το απαράδεκτο επίπεδο και των δύο λιμανιών, όπου δεν παρέχεται απολύτως καμμία υπηρεσία στους ανθρώπους, που ξεκινούν από την άλλη άκρη του κόσμου, για να δουν το θαύμα, που λέγεται Μύκονος...
Δεν χρειάζεται να περιγράψω αναλυτικά την κατάσταση, γιατί όλοι βιώνουμε τον "φούρνο" του διαδρόμου αναμονής στο παλιό λιμάνι, όλοι γνωρίζουμε ότι έκλεισε όχι μόνο το Snack Bar μέσα στο λιμάνι, αλλά ακόμη και τα μαγαζιά, που ήταν ακριβώς στην είσοδο του λιμανιού, όλοι ξέρουμε το χάος του parking κι από φέτος το Καλοκαίρι, όλοι πια μπορούμε να απολαύσουμε τον απερίγραπτο λαβύρινθο στο νέο λιμάνι, όπου έτσι και μπεις βράδυ, μέσα στο απόλυτο σκότος, είναι αμφίβολο αν θα μπορέσεις να ξαναβγεις και πώς και πότε...

Πριν από λίγες μέρες βρέθηκα σε μιαν από τις εσχατιές της Ελλάδας, στην Κάσο της άγονης γραμμής, στην Κάσο, όπου σπάνια προσεγγίζει καράβι, στην Κάσο, όπου επίσης σπάνια φτάνουν τουρίστες...

Η εικόνα, που ακολουθεί, είναι από το λιμάνι της Κάσου, ένα τυχαίο βράδυ των αρχών Ιουλίου... μια εικόνα, που μ' έκανε αμέσως να αναρωτηθώ αν θα αποκτήσει άραγε ποτέ η Μύκονος των μυρίων τουριστών και πλοίων λιμάνι με τέτοιο φωτισμό και χώρο...