Δείπνο το ηλιοβασίλεμα στο GOLA

Το GOLA είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ιταλικό εστιατόριο με εξαιρετικό service, που άνοιξε πριν από λίγα χρόνια σε μιαν απλόχωρη ταράτσα, στο Ντραφάκι, απέναντι από τον στρογγυλό κόμβο, όπου καλώς ή κακώς στήθηκε η προτομή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις παραμονές των Δημοτικών Εκλογών του 2006.  

Καθώς δεν είναι μια απλή trattoria, δεν θα μπορούσε να συμπεριλαμβάνεται στα φθηνά εστιατόρια της Μυκόνου. Παρ' όλ' αυτά, οι τιμές του δεν είναι απαγορευτικές, έστω κι αν δεν είναι για να τρώει κανείς εκεί κάθε μέρα. 

Η ταράτσα του GOLA είναι χώρος ιδιαίτερα ευχάριστος και δεσπόζει ψηλά πάνω από την Χώρα. Την θεωρώ ένα από τα ιδανικά σημεία για να δειπνήσει κανείς νωρίς, απολαμβάνοντας την θέα και τον ανοιχτό ορίζοντα, όσο έχει ακόμα φως - και, μάλιστα, το φως το ανεπανάληπτο της Μυκόνου και τα χρώματα της παλέτας του δειλινού της!

Ένα δείπνο νωρίς το βράδυ είναι κάτι, που δεν το συνηθίζουμε στην Ελλάδα κι ακόμη περισσότερο στην Μύκονο, όπου όλα  προγραμματίζονται και γίνονται αργότερα απ' ό,τι στην "κανονική" ζωή και στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά τώρα ανάγκα και Θεοί πείθονται...  Αρχίζουν να αλλάζουν οι συνήθειές μας, μπορούν να αλλάξουν, ειδικά όταν υπάρχει και το κίνητρο μιας καλύτερης τιμής! Αυτό το κίνητρο το παρέχει τώρα το GOLA, προσφέροντας μιαν έκπτωση 25% στον τελικό λογαριασμό, όπως λέει στους πελάτες του με ένα μόλις χθεσινό e-mail κι ένα SMS στα κινητά.

Θεωρώ την πρωτοβουλία αυτή σπουδαία από μόνη της αλλά και ευρύτερης σημασίας για την Μύκονο και την φετινή τουριστική περίοδο, που πιθανόν να είναι δύσκολη για όλους.

Κι αν την δημοσιεύω εδώ, δεν το κάνω για διαφήμιση - τόχω δηλώσει πως αυτό το blog δεν κάνει διαφήμιση ούτε κριτική, αλλά απλώς ενημέρωση, ξεκινώντας από όσα βλέπω κι όσα δοκιμάζω εγώ ο ίδιος ως απλός περιηγητής, περιστασιακός κάτοικος, καταναλωτής.

Το δημοσιεύω, λοιπόν, μήπως κι αποτελέσει παράδειγμα και για άλλους, για όλους. Και θα δημοσιεύσω κι ο,τιδήποτε άλλο σχετικό τύχει να με πληροφορήσουν ή να υποπέσει στην δική μου αντίληψη.

Το HAPPY HOUR, άλλωστε - ένα χρονικό τόξο, όπου προσφέρονται φαγητά και ποτά ακόμα και στο ήμισυ της συνηθισμένης τιμής τους - είναι ευρύτατης εφαρμογής θεσμός στην Αμερική και στην Ευρώπη, ακόμη και στα πιο φημισμένα τουριστικά θέρετρα, κι είναι ο πιο κατάλληλος καιρός να καθιερωθεί τώρα κι εδώ, στην Ελλάδα, στην Μύκονο...    

Πολλοί ξενοδόχοι στην Ελλάδα αποδίδουν τις υψηλές τιμές τους στο γεγονός ότι είναι μικρή, περιορισμένη σε 40-50 μέρες η τουριστική περίοδος - κι εννοούν μ' αυτό το High Season, στην διάρκεια του οποίου (νομίζουν ότι) πρέπει να κάνουν σχεδόν όλο τον τζίρο της χρονιάς. Αν, όμως, θέλουν να αλλάξει η κατάσταση, θα πρέπει οι ίδιοι να αναλάβουν πρωτοβουλία με ουσιαστικές προσφορές, που θα προσελκύσουν και ξένους και Έλληνες, που υπό τέτοιες συνθήκες μπορεί να προθυμοποιηθούν να μεταβάλουν συνήθειες. 

Αντίστοιχα και οι Έλληνες εστιάτορες αποδίδουν τις δικές τους υψηλές τιμές στο γεγονός ότι οι Έλληνες δειπνούν αργά, σε γενικές γραμμές, με αποτέλεσμα ένα τραπέζι εστιατορίου να αξιοποιείται μόνο μία φορά κάθε βράδυ. Αλλά κι αυτό μπορεί να αλλάξει, ειδικά στην διάρκεια της τουριστικής περιόδου σε πολυσύχναστα τουριστικά μέρη, όπως η Μύκονος. Με τόσο τουρισμό, όλο και κάποιοι θα υπάρχουν, που θα προτιμήσουν να φάνε νωρίς. Εν πάση περιπτώσει, αφού τα εστιατόρια είναι έτσι κι αλλιώς ανοιχτά από το απόγευμα, δεν χάνουν τίποτε να κάνουν προσφορές, όπως αυτή του GOLA, δοκιμαστικά και να δουν πώς θα κινηθεί η πελατεία τους...   

Καλή όρεξη και καλό ηλιοβασίλεμα!..     

Ένας Αθηναίος (πιστός) στην Μύκονο

Αλλά για πόσο ακόμη;

Για τον εαυτό μου μιλάω... Μερικές φορές, βλέπετε, ακόμα κι εγώ, ο επί 35ετία πιστός(σύνταξη θάπαιρνα φέτος!!!), αναρωτιέμαι για πόσο ακόμη θα αντέχω να μένω πιστός - και αυτό το "αντέχω" το εννοώ οικονομικά!

Γιατί κάθε πίστη θέλει ψυχή βαθειά, αλλά στην περίπτωση της Μυκόνου θέλει και τσέπη βαθειά...  

Κι από ψυχή έχω άφθονη, αλλά από τσέπη δεν πάω και πολύ καλά τελευταία!!!

Όσο μπορεί, αυτό το blog λέει κάποιες αλήθειες... όσες αλήθειες προλαβαίνει, όσες υποπίπτουν στην αντίληψή του. Και τις λέει από την υποκειμενική του σκοπιά, αλλά πάντα με αγάπη για το νησί.

Πέρυσι, τέτοιο καιρό πάλι, μόλις είχα επιστρέψει από ένα ακόμη Πάσχα στο νησί, είχα γράψει  τις εντυπώσεις μου, βλέποντας πως η κρίση - ακόμα και στην ήπια περσινή της μορφή - χτυπούσε ήδη την πόρτα της Μυκόνου, όσο κι αν πολλοί από τους Μυκονιάτες δεν άκουγαν τον χτύπο... Ωστόσο, πολλοί, για να μη πω όλοι, δεν άκουσαν τίποτε, τελικά, ούτε πέρυσι ούτε φέτος, αλλά κάποτε η οργάνωση του τουρισμού στην βάση της απλοϊκής σύλληψης ότι "Μύκονος είμαστε κι όλοι θάρθουνε, όλοι θάρχονται έτσι κι αλλιώς πάντα!" τελειώνει... τέλειωσε ήδη, μη γελιόμαστε.

Ταξίδεψα Μεγάλη Πέμπτη απομεσήμερο, τελευταία εργάσιμη για την μισή Ελλάδα και μέρα επίσημης έναρξης των Πασχαλινών διακοπών, και ο δρόμος για τον Πειραιά ήταν άδειος, όπως μισοάδειο ήταν και το καράβι. Φίλος, που χρειάσθηκε εισιτήριο για το αυτοκίνητό του στις 3.45 με το SPEEDRUNNER, που έφευγε στις 4, το βρήκε αμέσως. Άδειο το γκαράζ του πλοίου, άδεια και η αίθουσα των επιβατών...

Η πλατεία της Άνω Μεράς, το βράδυ της Ανάστασης, χωρίς κανένα συνωστισμό, για πρώτη φορά από τότε που κάνω Ανάσταση στην Τουρλιανή - και μιλάμε για πολλά χρόνια. Ο κόσμος κυκλοφορούσε άνετα, πηγαινοερχόταν...

Σε όσα εστιατόρια έφαγα, δεν χρειάσθηκα κράτηση και σε όλα τα μπαρ, ακόμα και στα πολυαγαπημένα και άλλοτε πολυσύχναστα, το "Scarpa" και το "Caprice", υπήρχε πάντα θέση και τραπέζι καλό ελεύθερο...

Τα ενοικιαστήρια στην Χώρα πολλά. Στο Ματογιάνι, η "NIKE" έκλεισε, το "Coffee Cat" έκλεισε, η Γκαλερί του Καίσαρη έκλεισε - στην θέση της άνοιξε κατάστημα της "EUROBANK" - σημάδι των καιρών, προφανώς: η Τέχνη γονατίζει οριστικά μπροστά στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, που κάποτε τα λέγαμε απλώς Τράπεζες... Ακόμα κι η "CITIBANK", στον δρόμο για το αεροδρόμιο, έκλεισε, πάντως - αλλά αυτό μάλλον έχει σχέση με την γενικότερη αλλαγή πολιτικής του "CITIGROUP" και όχι με την Μύκονο.

Έκλεισε κι ο "Βιλδιρίδης" με τα κοσμήματα - φήμες, που δεν ξέρω, βέβαια, αν αληθεύουν, λένε πως του ζητήθηκε "αέρας" 800.000 ευρώ για την ανανέωση του συμβολαίου... Αέρας κοπανιστός και πώς να τα δώσει ο άνθρωπος σε τέτοιες εποχές - κλειστό κι ακόμη ανοίκιαστο μένει το μαγαζί του, πάνω στο Ματογιάνι... Ανήκουστο θάταν αυτό κάποτε!

Το πολυδιαφημισμένο "COO" κλειστό κι αυτό - κάπου πήρε το μάτι μου πως ίσως ανοίξει μέσα σε ξενοδοχείο.

Μια Μύκονος σχεδόν άδεια, μια Μύκονος με μαγαζιά, που κλείνουν κι ανοίγουν από την μια χρονιά στην άλλη ή με μαγαζιά, που ανοίγουν μόνο τις μέρες αιχμής και κλείνουν αμέσως μετά - όπως, φέτος το Πάσχα έκαναν το "Scarpa", η "Αίγλη" ή το "Sea Satin" - μπορεί να μη προβληματίζει πολύ τον επισκέπτη, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να κάνει πολύ κακό σε ένα νησί, που οικονομικά βασίζεται στον τουρισμό κι έχει υποδομές φτιαγμένες για μεγάλο αριθμό τουριστών.

Ο οικονομικά, ο σταθερά και μακροπρόθεσμα, αποδοτικός τουρισμός ξεκινάει από τον επαναλαμβανόμενο τουρίστα κι ο επαναλαμβανόμενος τουρίστας έλκεται από το σταθερό περιβάλλον, από τις γνώριμες και σταθερού επιπέδου υπηρεσίες, τις οποίες του παρέχουν τουριστικές επιχειρήσεις, που τις ξέρει και τον ξέρουν. Αν λείψουν οι επαναλαμβανόμενοι τουρίστες, αν μειωθεί ο τουρισμός, οι επιχειρηματίες θα υποφέρουν, θα γονατίσουν, οι αναξιοποίητες υποδομές θα αφεθούν στην τύχη τους, θα ρημάξουν μοιραία, η συνολική εικόνα θα υποβαθμισθεί, θα αρχίσει ο φαύλος κύκλος...

Οι καιροί αλλάζουν, ο κόσμος, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, προσαρμόζεται στα μικρότερα εισοδήματα, κατεβάζει απρόθυμα, αλλά αναγκαστικά, το βιοτικό του επίπεδο, μετράει διπλά και τριπλά, πριν κάνει ένα έξοδο, το ρηχό glamour δεν πουλάει πια, δεν έχει ζήτηση. Η καμπάνια του ΕΟΤ μοιάζει αναιμική, άνευρη, το διεθνώς δυσμενές κλίμα για την Ελλάδα αναμένεται να καθρεφτισθεί και στην τουριστική κίνηση, οι φθηνότεροι ανταγωνιστές μας καραδοκούν.

Όλοι μας ισορροπούμε χαμηλότερα, η  Μύκονος και η νοοτροπία των επιχειρηματιών του τουρισμού στο νησί πότε θα αλλάξει;

Η φωτογραφία είναι από ένα κατάστημα ρουχισμού στην Μικρή Βενετία - δεν ξέρω αν αυτό είχε πράγματι χαμηλές τιμές, αλλά είχε τουλάχιστον πινακίδα προσαρμοσμένη στο πνεύμα των καιρών. Τα υπόλοιπα μαγαζιά δεν είχαν ούτε τιμές ούτε πινακίδα σε πνεύμα αντίστοιχο... αλλά ο χρόνος τρέχει!..